[شیرین کردن قهوه] انواع شیرین کننده قهوه و تاثیری که بر روی طعم قهوه دارند

با اینکه بسیاری از ما شیرین کردن قهوه را دوست نداریم و آن را بدون شیر و شکر می نوشیم، بسیاری از افراد هستند که قهوه شیرین دوست دارند و از شیرین کننده ها در قهوه خود استفاده می کنند.

اما شیرین کردن قهوه با چه نوع شیرین کننده هایی انجام می شود؟ این مواد می تواند شکر، عسل و یا شیرین کننده های مصنوعی باشد.

گزینه های زیادی برای شیرین کردن قهوه وجود دارد. اما این مواد دقیقاً چه تاثیری بر پروفایل عطر و طعم قهوه دارند؟ و شکر چه تفاوتی با جایگزین هایش دارد؟

برای اینکه بیشتر درباره شیرین کردن قهوه بدانید من با 3 متخصص در این زمینه صحبت کردم. در ادامه صحبت های آنها را بخوانید.

چرا افراد شیرین کردن قهوه را ترجیح می دهند؟

در مورد قهوه شیرین نشده چیزهای زیادی برای گفتن وجود دارد. با این حال خیلی اوقات طعم های غیر معمول خیلی شدید مانند اسیدی در قهوه حس می شود، به خصوص هنگامی که از قهوه کم کیفیت تر استفاده شود. راه حل این مشکل برای برخی افراد شیرین کردن قهوه است.

کارشناسان قهوه می گویند از آنجایی که نوشیدن قهوه یک تجربه ذهنی است، نمی توان یک راه درست یا اشتباه خاص را برای لذت بردن از قهوه تعیین کرد.

برای بیشتر افراد قهوه به این علت تلخ است که قهوه خوب رست یا آماده نشده و از قهوه ای استفاده می شود که مانده است. این عوامل می تواند یک فنجان قهوه فوق العاده تلخ را درست کند که بیشتر افراد به خاطر کافئینش آن را می نوشند.

خرید بهترین و خوش طعم ترین قهوه ها در GB Coffee

استفاده از شیرین کننده ها در قهوه گرم یا سرد باعث می شود بسیاری از افراد قهوه را خوش طعم تر احساس کنند به خصوص کسانی که زیاد قهوه نمی نوشند.

بسیاری افراد هستند که به شیرین کردن قهوه عادت می کنند و قهوه را سیاه و بدون شکر نمی نوشند. با این حال طعم قهوه مانده یا دارای رست بد هنوز هم احتمالاً خسته کننده، تلخ یا شدید است.

افزودن شیر یا شکر به قهوه برای بسیاری افراد یک هارمونی با طعم یاد آن قهوه ایجاد می کند.

قهوه با رست های دارک تر می تواند پررنگ، تلخ و گس تر باشد. شیرین کردن قهوه با افزودن هر نوع شرین کننده ای می تواند برخی از این طعم های تند را ملایم تر کند.

انواع شیرین کننده ها و تاثیر آن ها بر طعم قهوه

می دانیم که قهوه به لطف خاستگاه، منطقه، پردازش و پروفایل های رست طیف وسیعی از طعم یادها را ارائه می دهد. به همین علت است که برخی قهوه ها به طور طبیعی شیرین تر از بقیه هستند و طعم آن ها بسته به عواملی که ذکر شد و همچنین عوامل دیگر، متفاوت است.

با اینکه در انتخاب شیرین کننده قهوه انتخاب های خیلی زیادی نداریم اما تنها انتخاب ما شکر نیست. ساده ترین راه جدا کردن این شیرین کننده ها این است که آن ها را به 3 دسته شکر، شیرین کننده های مصنوعی و شیرین کننده های طبیعی تقسیم کنیم.

شکر اغلب به 3 حالت سفید، قهوه ای یا خام یافت می شود.

شکر گرانوله شده سفید معمولاً برای شیرین کردن قهوه بدون تغییر دادن شدید طعم اصلی قهوه استفاده می شود. همین امر در مورد شکر خام نیز صادق است که طعم ملایم تری دارد.

با این حال شکر قهوه ای گرانوله طعم سنگین تری دارد که به دلیل افزودن شیره چغندر در طول فرآیند تولید ایجاد می شود. این به شکر قهوه ای کمی پیچیدگی بیشتر می افزاید و طعم قهوه را بیشتر تغییر می دهد.

علاوه بر شکر شیرین کننده های مصنوعی وجود دارند که در قرن 20 مورد توجه قرار گرفته اند. این شیرین کننده ها را می توان برای انواع محصولات از قهوه و چای گرفته تا نوشابه های بدون قند استفاده کرد. بسیاری از مردم برای کاهش مصرف قند به شیرین کننده های مصنوعی روی می آورند.

شیرین کننده های زیادی با ترکیبات شیمیایی، سطوح مصرف توصیه شده و طعم های مختلف در بازار وجود دارند.

چهار تا از رایج ترین شیرین کننده های مصنوعی که بیشتر مورد استفاده قرار می گیرند عبارتند از:

• سوکرالوز (با نام تجاری اسپلندا)
• اسپرتیم (نوتراسوییت)
• ساخارین(Sweet N lowو Sugar Trim)
• استویا (SweetLeafو Truvia)

اسپرتیم و ساخارین کالری ندارند و سوکرالوز مقداری کالری دارد اما خیلی از قند کمتر است، زیرا از نظر فنی یک الکل مبتنی بر قند است.

معمولاً استویا به عنوان یک گزینه طبیعی تر تلقی می شود اما استویا هنوز هم یک محصول تولیدی است.

استویا گیاهی است که دارای برگ های شیرین است. با این حال نمیشود برگ های آن را به راحتی پودر و استفاده کرد. لازم است که عصاره استویا گرفته و تغلیظ شود. این به اصطلاح شیرین کننده طبیعی در واقع به سنتز و پردازش جداگانه نیاز دارد.

دسته سوم شیرین کننده ها شامل محصولاتی است که نسبت به استویا، شیرین کننده های “طبیعی” تری هستند. برخی از این شیرین کننده ها عبارتند از عسل، شربت افرا و شیره چغندر.

از دیگر شیرین کننده های طبیعی می توان به مواردی مانند پوره میوه ها و آبمیوه ها، شهد آگاو و شربت های مشتق شده از گیاهان دیگر اشاره کرد. این گزینه ها برای شیرین کردن قهوه احتمالاً تاثیر گذار تر هستند.

دانش پشت شیرین کننده های قهوه

خب پس بهترین راه برای شیرین کردن قهوه چیست؟ کدام ترکیبات موجود در قندها و شیرین کننده های مصنوعی طعم قهوه شما را بهتر می کنند؟

شکر کربوهیدارتی است که از اتم های کربن، اکسیژن و هیدروژن تشکیل شده است. 3 نوع قند اصلی وجود دارد که بر اساس نحوه چیدمان این 3 اتم دسته بندی می شود. این ها شامل مونوساکاریدها، دی ساکاریدها و پلی ساکاریدها می شوند.

مونوساکارید ها همان قندهای ساده هستند که شامل گلوکز، فروکتوز (در عسل و میوه ها یافت میشود) و گالاکتوز (قند شیر) می شوند.

دی ساکارید ها پیچیده تر هستند و شامل ساکارز و لاکتوز می شوند. مونوساکاریدها و دی ساکاریدها حاوی بیشتر قندهایی هستند که به عنوان “شیرین کننده” می شناسیم. مثلاً ساکارز همان چیزی است که به عنوان شکر معمولی می شناسیم و از نیشکر یا چغندر به دست می آید.

اما پلی ساکاریدها شامل نشاسته، دکسترین و سلولز هستند. این ها اغلب در غذاهای گیاهی یافت می شوند و اساسی ترین منبع انرژی و فیبر در بیشتر رژیم های غذایی هستند.

شیرین کننده های مصنوعی کمی متفاوت هستند. معمولاً این شیرین کننده ها به عنوان جایگزین های غیر مغذی برچسب گذاری می شوند چرا که کالری کمتری نسبت به قند دارند یا اینکه اصلاً کالری ندارند. این شیرین کننده ها در حین ساخت فرآوری و تصفیه می شوند.

بیشتر این شیرین کننده های مصنوعی به عنوان جایگزین قند به بازار عرضه می شوند. به طور مثال برخی از آن ها معمولاً جایگزین یک به یک هستند مثل شکر نارگیل، توربینادو یا دمرارا.

شدت شیرینی در بعضی از این شیرین کننده ها به قدری است که استفاده مقدار کمی از آن به همان میزان شکر معمولی شیرینی دارد. نمونه های کلاسیک عبارتند از: پتاسیم، آسپارتام و سوکرالوز.

فرقی نمی کند که شیرین کردن قهوه را با چه شیرین کننده ای انجام می دهید، شکر یا قند های مصنوعی یا طبیعی، در هر حال فعل و انفعالات جالبی در قهوه شما رخ خواهد داد.

شیرین کردن قهوه دقیقاً چه تاثیری بر روی کافئین قهوه دارد؟

با این حال علم نشان می هد که قند اثرات عمیق دیگری نیز دارد. طبق مجله Yale Scientific قند خیلی بیشتر از یک شیرین کننده برای قهوه شماست.

این نشریه می گوید: بر اساس یافته ها، قند حلالیت و غلظت تک مولکول های کافئین را در آب افزایش می دهد، درحالی که غلظت الیگومرهای کافئین کاهش می یابد، چندین مولکول کافئین به هم متصل می شوند .

علاوه بر این، خود شکر هم اثرات تقویت کننده و افزایش انرژی دارد که باید در نظر گرفته شود.

همچنین از نظر دیگر می توان گفت که وقتی به قهوه خامه و شکر اضافه می کنید، قند خون شما را اندکی افزایش می دهند و احتمالاً باعث می شود کافئین اثر خودش را به خوبی نشان ندهد و قهوه را زیاد قوی نشان دهد. با این حال شما همچنان همان اثر محرک را از کافئین دریافت خواهید کرد.

شیرین کردن قهوه چه زمانی خوب است؟

شیرین کردن قهوه هم مانند دیگر افزودنی ها معمولاً به ترجیحات هر فرد بستگی دارد. هیچ قانون مشخصی برای این کار وجود ندارد.

متخصصین ما میگویند: قهوه یک چیز فوق العاده شخصی است و هر کسی ترجیحات خاص خودش را درباره میزان شیرینی این نوشیدنی دارد. هدف ما این است که قهوه را برای همه قابل نوشیدن کنیم. ما افرادی که به دنبال شیرین کردن قهوه هستند را به “جزیره قند” تبعید نمی کنیم بلکه آنها را تشویق می کنیم قهوه شان را همانطور که دوست دارند مصرف کنند.

ممکن است برخی قهوه دوستان مصرف کننده ها را تشویق کنند که به قهوه با کیفیت بالا هیچ شیر یا شکری اضافه نکنند. اما ما شما را تشویق می کنیم هرطور که دوست دارید قهوه بنوشید.

اما راه های بسیاری هست که اصلاً وابستگی شما به شیرین کننده ها را کاهش می دهد تا در وهله اول به شیرین کردن قهوه نیازی نداشته باشید.

مثلا: دیگر قهوه ای که طعم خیلی تلخی دارد را ننوشید. اگر دانه قهوه با کیفیت بخرید که بیش از حد رست نشده باشد و توسط افراد حاذق آماده شده باشد، قطعاً طعم قهوه ای که می نوشید خیلی بهتر خواهد شد و به شیرین کردن قهوه نیاز نخواهید داشت.

اگر به این موارد عمل کنید قهوه تان کمتر تلخ می شود و مصرف شکر و جایگزین های شکر شما کمتر می شود زیرا نیازی به پنهان کردن طعم قهوه ندارید.

به هر حال برخی افراد شیرین کردن قهوه را بیشتر ترجیح می دهند. این کاملاً به خود شما بستگی دارد.

در آخر فقط مطمئن باشید که قهوه باکیفیت تهیه می کنید. شاید تغییر نوع قهوه یا نوع رست آن بتواند در طعم قهوه شما تاثیرگذار باشد. اگر می خواهید قهوه کمتر تلخی داشته باشید، انواع قهوه عربیکا را امتحان کنید.